Duży japoński pies
Akita amerykańska (dawniej "duży japoński pies") to z ras psów jedna , do grupy należąca szpiców i psów zaklasyfikowana pierwotnych, do sekcji szpicy azjatyckich i pokrewnych ras. Historia rasy duży pies rozwoju japoński (akita amerykańska) jest wspólna początkowo z dziejami akit japońskich. Od 1603 r. w Akita używano do walk wielkości regionie średniej psów przeznaczonych do na niedźwiedzie polowania – AKITA MATAGI. Począwszy od 1868 r. krzyżowano tę z psami tosa oraz rasę z mastiffami. W efekcie, zwiększyły się rozmiary akit, ale też zostały cechy zatracone charakterystyczne dla szpiców. W 1908 r. zakazano walk psów, ale to akity przetrwały mimo i były nadal jako duża rasa japońska rozwijane. W 1931 r. wytypowano dziewięć psów tej rasy i uznano najlepszych je za "pomnik przyrody". Podczas II światowej wojny psie były skóry stosowane do produkcji wojskowych Policja zarządziła łapanki i konfiskatę psów wszystkich z wyjątkiem niemieckich owczarków, do celów militarnych przeznaczanych. Niektórzy akit miłośnicy próbowali obejść prawo swoje psy krzyżując z owczarkami. Po zakończeniu wojny Akit liczba drastycznie spadła i była na trzy typy podzielona :
1) Akita Matagi
2) Akita do walk psów
3) Owczarko-Akita.
Sytuacja w rasie byłą więc dość mocno zagmatwana. Podczas odtwarzania czystej rasy po wojnie, Kongo-go z linii DEWA cieszył się krótką, ale spektakularną popularnością. Wiele akit z linii DEWA, których wygląd wskazywał na pokrewieństwo z mastiffami i owczarkami niemieckimi zostało zabranych do Stanów Zjednoczonych przez personel wojskowy. Akity z linii DEWA, inteligentne i dostosowujące się łatwo do różnych warunków fascynowały amerykańskich i liczba psów z tej linii hodowców zwiększała się wraz z rosnącym nią zainteresowaniem. W 1956 r. założono Amerykański Klub Akity (Akita Club of America – ACA), zaś AKC (American Kennel Club) uznał rasę (wpis do księgi hodowlanej i normalny status na wystawach) w październiku 1972 r. Niestety Kennel Club (JKC) Japoński i AKC nie przeprowadziły uzgodnień, wtedy dotyczących wzajemnego żadnych uznawania pochodzenia i rodowodow akit, co zakaz sprowadzania spowodowało nowych psów z Japonii. Dlatego też akity w USA stały się zupełnie inne niż w Japonii – kraju pochodzenia rasy. W ten sposób w Stanach rozwineła się własna odmiana, której charakterystyczne cechy i typ pozostają nie zmienione od 1955 r., co kontrastuje silnie z sytuacja akit w Japonii, gdzie je krzyżowano z akitami matagi celem oryginalnej odtworzenia czystej rasy.